به خاطر جنس ارزون حاضریم چند کورس تاکسی سوار شیم٫ تو مترو له شیم. خیابونای شلوغ٫ ترافیک وحشتناک٫ فشار جمعیت٫‌ مغازه بازار شام٫ مغازه‌دار بدعنق٫ بوی عرق و همه‌چی رو تحمل می‌کنیم.

                     نمی‌کنیم؟

به خاطر لبخند یه دوست خوب٫ چی مایه می‌کنیم؟

یعنی می‌گی جنس ارزون قیمتی‌تره یا دوست خوب؟